Koordynator ds. Negocjacji przy Prezesie URE Sprawozdanie za 2025 r. - Sprawozdania

Warszawa, dnia 29 kwietnia 2026 r.

SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI

KOORDYNATORA DS. NEGOCJACJI PRZY PREZESIE URZĘDU REGULACJI ENERGETYKI  

ZA ROK 2025
 

Realizując obowiązek Koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki) wynikający z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. z 2016 r. poz. 1823) informuję, że:

1. W 2025 roku do Koordynatora wpłynęło 318 spraw, które mogły być podstawą wszczęcia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązania sporu konsumenckiego przed Koordynatorem ds. negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Koordynator). W 93 przypadkach zakończono ich procedowanie jeszcze w 2025 r., natomiast 225 sprawy procedowano jeszcze w 2026 r. (sprawy w toku). W 2025 r. zamknięto także 116 spraw, które wpłynęły do Koordynatora jeszcze w 2023 lub 2024 roku. Łącznie rozpoznano i zakończono w 2025 r. 209 postępowań wszczętych w 2022, 2023 i 2024 roku.

Spośród 318 spraw, które wpłynęły do Koordynatora w 2025 roku spełniających kryteria pozwalające na zakwalifikowanie pisma konsumenta jako wniosek było 283. W 35 przypadkach pozostawiono pismo bez rozpoznania z uwagi na brak uzupełnienia przez wnioskujących niezbędnych do wszczęcia postępowania informacji lub wymogów co do wniosku. W 2025 roku wpłynęło także 106 pism, które nie mogły być zakwalifikowane jako wniosek o wszczęcie postępowania, mające charakter zapytania lub skargi na działanie przedsiębiorstwa energetycznego albo takich, których treść nie dotyczyła rynku energii lub postępowania polubownego przed Koordynatorem. W takich wypadkach Koordynator informuje o swoich uprawnieniach oraz zasadach prowadzenia postępowania przed Koordynatorem lub wskazuje inne możliwe drogi działania zgłaszającego.

Trzeba też znacząco podkreślić, że w 2025 r. Koordynator prowadził w sumie 668 postępowań (wszczętych a niezakończonych w latach 2023, 2024, i 2025).  Zmieniła się też specyfika spraw trafiających do Koordynatora. Zdecydowanie zwiększył się stopień skomplikowania prowadzonych spraw. Oznacza to, że wnioskodawcy decydują się rozwiązać spór polubownie nawet w przypadku skomplikowanych spraw, które zasadniczo powinien rozpoznać sąd powszechny, co zasadniczo powinno być oceniane pozytywnie, o ile działanie takie nie jest podyktowane  ograniczoną dostępnością drogi sądowej, jej kosztami oraz obawą przed profesjonalnym zespołem prawnym wspierającym przedsiębiorstwo na drodze sądowej.

Najczęstsze problemy na rynku energetycznym zgłaszane w ramach postępowania przed Koordynatorem w 2025 r.

Przeszło 83,96 % (267 z 318) spraw dotyczyło rynku energii elektrycznej, a 15,10 % (48 z 318) rynku paliw gazowych. Jedynie trzy sprawy dotyczyły rynku ciepła (3 z 318), co stanowi 0,94 % wszystkich spraw.

Na wstępie warto zaznaczyć, że wiele problemów zgłaszanych przez wnioskodawców opisanych w sprawozdaniu z 2023 i 2024 roku pozostaje nadal aktualnych. Zostaną zasygnalizowane w poniższym raporcie - szerszy opis dostępny jest pod następującym linkiem: https://koordynator.ure.gov.pl/kdn/koordynator/sprawozdania

Rynek energii

Podobnie jak w poprzednim roku dominującym problemem zgłaszanym w ramach postępowania przed Koordynatorem były nieprawidłowości dotyczące rozliczeń z przedsiębiorstwem energetycznym. W przeważającej części wnioski odbiorców dotyczyły terminowości i prawidłowości wystawienia dokumentów rozliczeniowych, w tym wystawiania faktur niezgodnie z okresem rozliczeniowym wynikającym z zawartej z odbiorcą umowy. Zdecydowanie więcej skarg dotyczyło rozliczeń związanych z tarczami pomocowymi i stosowanymi cenami maksymalnymi oraz średnimi.

Dominującym problemem w zakresie rozliczeń, na który skarżyli się wnioskodawcy to opóźnienia w wystawianiu faktur oraz wystawianie faktur niezgodnie z okresem rozliczeniowym (np. w przypadku zmiany cen energii elektrycznej lub wysokości opłat albo braku otrzymania danych odczytowych od operatorów sieci dystrybucyjnej (OSD)). Ma to szczególne znaczenie dla prosumentów, którzy bardzo często w takiej sytuacji dostają rozliczenia pośrednie zamiast jednej faktury rozliczeniowej, a krótszy okres rozliczeniowy wpływa na bilans energii oddanej i pobranej z sieci. Prosumenci skarżyli się także na rozliczenia pośrednie wykonane w związku ze zmianą przez OSD miesiąca odczytowego.

W związku z wieloma zmianami prawnymi, także koniecznością przystosowywania przez Przedsiębiorstwa swoich systemów rozliczeniowych do Centralnego Systemu Informacji Rynku Energii (CSiRE)  wiele przedsiębiorstw, miało problem z terminowym rozliczeniem odbiorców. Opóźnienia z punktu widzenia wnioskodawcy powodują dwa zasadnicze problemy. Po pierwsze kumulacja kwoty do zapłaty oraz brak możliwości kontroli bieżącego zużycia energii, a w konsekwencji brak możliwości korekty ewentualnego dużego zużycia. Z punktu widzenia Koordynatora niepokojące jest to, że przedsiębiorstwa nie traktują opóźnienia w wystawieniu faktur rozliczeniowych jako nienależytego wykonania obowiązków umownych. Powoduje to brak przyjęcia przez nich odpowiedzialności za zaistniałą sytuację oraz brak propozycji dla odbiorcy jakiejkolwiek kompensaty z tego tytułu, np.: obniżenia opłat handlowych czy innych należnych przedsiębiorstwu opłat za wystawianie rozliczeń.

Niepokojącą z punktu widzenia Koordynatora była sytuacja wykonania rozliczenia pośredniego z uwagi na techniczne przeniesienie umowy z jednego systemu rozliczeniowego sprzedawcy do nowego, co wiązało się z jej technicznym rozwiązaniem i zawarciem ponownie. Na dzień „przeniesienia i rozwiązania umów” zostało przez sprzedawcę wykonane rozliczenie pośrednie, co w przypadku prosumentów miało znaczenie. W ocenie Koordynatora, jeżeli sprzedawcy potrzebują dostosować swoje systemy rozliczeniowe do nowych wymagań, powinno to nastąpić bez wpływu na rozliczenia odbiorców.

Kolejnym istotnym problemem, niestety nadal powtarzającym się w ramach prowadzonych postępowań, była realizacja zmiany taryfy przez przedsiębiorstwo energetyczne, w szczególności zmiana taryfy C na G. Taryfa C stosowana jest powszechnie w przypadku prowadzenia przez odbiorcę działalności gospodarczej w puncie poboru energii lub podłączenia punktu poboru energii w czasie prac budowlanych, gdy budynek nie ma jeszcze pozwolenia na użytkowanie. W przypadku wniosku o zmianę taryfy C, która jest cenowo mniej korzystna dla odbiorców, na taryfę G, jak wskazuje analiza postępowań, odbiorcy napotykają szereg powtarzalnych problemów. Po pierwsze, przedsiębiorstwa energetyczne, w szczególności OSD, mają różne standardy co do wymogów, jakie musi spełnić wnioskujący o zmianę taryfy, by do zmiany skutecznie doszło. Przykładowo, niektórzy OSD wymagają zaświadczenia o zakończeniu budowy, czy też zaświadczenia o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, a niektórzy wymagają jedynie oświadczenia w tym zakresie lub wystarczająca jest kontrola ze strony OSD. Brak jasnego określenia wymogów i niedoinformowanie odbiorców, powoduje w praktyce sytuacje konfliktowe. Trzeba podkreślić, że taryfa G przeznaczona jest w większości dla gospodarstw domowych a nie ma jednoznacznej definicji gospodarstwa domowego w prawie energetycznym. Przedsiębiorstwa sięgają zatem do przepisów prawa budowlanego, który określa kiedy dany obiekt może być użytkowany, przyjmując założenie, że dopóki budynek nie może być użytkowany to i nie może być w nim prowadzone gospodarstwo domowe. Kolejnym rosnącym problemem jest zmiana taryfy z C na G w przypadku obiektów, które nie wymagają zgłoszenia do organów nadzoru budowlanego zakończenia budowy np.: tzw. domy do 35 m², czy budowanych z komponentów w krótkim okresie czasu. W przypadku takich obiektów zgłoszenie zmiany taryfy również napotyka na problemy, szczególnie gdy przedsiębiorstwo wymaga przedłożenia formalnych dokumentów zakończenia budowy.

Problem kwalifikacji do grupy taryfowej G dotyczy również coraz bardziej popularnych lokali apartamentowych umiejscowionych zazwyczaj w budynkach, które określane są jako obiekty o charakterze hotelowym. Pomimo zadeklarowania wykorzystywania lokalu wyłącznie w celu prowadzenia gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwa odmawiają zmiany kwalifikacji taryfy z C na G, z uwagi na ogólny charakter budynku określony w dokumentacji. Wnioskodawcy napotykają też problemy w przypadku próby przekwalifikowania lokalu z niemieszkalnego na mieszkalny w urzędzie gminy lub miasta, z uwagi na ograniczenia w planach zagospodarowania przestrzennego. Jest to trudna sytuacja dla odbiorców, którzy często inwestują w niedrogi lokal w celu minimalizacji kosztów, nie mając świadomości jak wysoki będzie koszt użytkowania energii w tym lokalu. 

Dotkliwą w skutkach dla odbiorcy w przypadku przejęcia punktu odbioru energii oraz przepisania umowy jest także zasada stosowana przez przedsiębiorstwa, zgodnie z którą do faktycznego zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej z nowym odbiorcą dochodzi dopiero w momencie wypowiedzenia umowy przez poprzedniego odbiorcę lub zrealizowania zmiany odbiorcy lub taryfy przez OSD, co często odbywa się ze znacznym opóźnieniem. W efekcie nowy odbiorca jest dłużej obciążany droższą taryfą C, pomimo spisania protokołu zdawczo-odbiorczego ze stanem liczników w dniu przekazania lokalu oraz przekazania go do przedsiębiorstwa energetycznego.

Bardzo niepokojącą praktyką występującą na rynku a zaobserwowaną przez Koordynatora w toku prowadzonych postępowań jest występowanie różnych standardów podejścia do problemu zawarcia umowy z odbiorcą, w sytuacji gdy w danym punkcie odbioru energii (PPE) jest już zawarta aktywna umowa kompleksowa. Przykładowo jeden ze współwłaścicieli nieruchomości ma zawartą na tej nieruchomości aktywną umowę kompleksową. W przypadku gdy drugi ze współwłaścicieli złoży wniosek o zawarcie umowy o energię elektryczną na tej samej nieruchomości, pomimo już istniejącej aktywnej umowy drugiego współwłaściciela, Koordynator zaobserwował dwa różne podejścia przedsiębiorstw do takiej sytuacji (szczególnie sprzedawców wyznaczonych). Jedne przyjmują wniosek, zawierają umowę i rozwiązują umowę z drugim współwłaścicielem. Inne odmawiają zawarcia umowy z uwagi na aktywną umowę.

Sytuacje sporne generuje również zmiana okresu rozliczeniowego np. z okresu 6-miesięcznego na 12-miesięczny. Zmiana realizowana jest z chwilą przyjęcia jej do realizacji przez OSD, co nie zawsze jest tożsame z chwilą zawarcia odpowiedniego aneksu do umowy. O ile w sytuacji odbiorców w gospodarstwach domowych ma to mniejsze znaczenie, w sytuacji gdy zmiany takiej dokonuje prosument, opóźnienie w jej realizacji może mieć duże znaczenie w końcowym rozliczeniu.

Bardzo częstym problemem zgłaszanym do Koordynatora, sprawiającym ogromne problemy dla odbiorców energii, jest dokonanie rozliczenia przez sprzedawcę energii na podstawie odczytu rzeczywistego następującego po długim (czasem kilkuletnim) okresie wykonywania rozliczeń na podstawie danych szacowanych. Powoduje to niekiedy bardzo znaczną kumulację zużycia energii, dodatkowo rozliczanego po cenach energii i stawkach opłat z dnia wystawienia rozliczenia (odbiorca dostaje przykładowo fakturę na kilka lub kilkanaście tysięcy złotych do zapłaty w standardowym terminie płatności). W takich przypadkach odbiorca zasadniczo jest obciążany za zużycie energii elektrycznej tak jakby zużyta była ona w ostatnim okresie rozliczeniowym – a nie jak to faktycznie miało miejsce – w okresie, kiedy zużycie energii było szacowane (do poprzedniego rzeczywistego odczytu). Rozwiązaniem tego problemu powinno być rozszacowanie zwiększonego zużycia energii skumulowanego z powodu odczytów szacowanych na okres od ostatniego znanego odczytu rzeczywistego do odczytu bieżącego, w oparciu o dane historyczne, przy uwzględnieniu, w miarę możliwości, zdarzeń zgłaszanych przez odbiorcę mających wpływ na zużycie (np. brak obecności w lokalu przez określony czas). Powoduje to korektę dotychczas wystawionych w oparciu o dane szacunkowe dokumentów rozliczeniowych (faktur) i rozliczenie faktycznego zużycia energii po cenach i stawkach opłat obowiązujących w danym okresie rozliczeniowym. Ma to ogromne znaczenie, w szczególności przy tak dynamicznie zmieniających się w ostatnim czasie cenach energii elektrycznej. Podejście przedsiębiorstw energetycznych do rozszacowania kumulacji jest różne. Zdarza się, że przedsiębiorstwa dokonują takiego rozszacowania z własnej inicjatywy. Niektóre przedsiębiorstwa dokonują rozszacowania w pełni w całym okresie błędów w pomiarze, a niektóre ograniczają rozszacowanie jedynie do okresu, którego nie dotyczyłby ewentualny zarzut przedawnienia roszczeń za sprzedaż lub dostawę energii elektrycznej, lub też przedawnienia roszczeń podatkowych. W ocenie Koordynatora, jeżeli celem przepisów nakazujących wykonanie korekty odczytów i rozliczenia, w sytuacji błędów w pomiarze, jest najdalej idące urealnienie danych odczytowych do faktycznego zużycia energii elektrycznej przez odbiorcę, to ograniczenie korekty wyłącznie do okresu nieprzedawnionych należności za energię elektryczną lub dostawę albo nieprzedawnionych roszczeń podatkowych, mija się z celem takiej regulacji. Powoduje to w efekcie dalsze zafałszowanie danych odczytowych w stosunku do faktycznego zużycia.

Dynamiczny rozwój sektora prosumenckiego w Polsce miał również swoje odzwierciedlenie we wnioskach kierowanych do Koordynatora. Nieznacznie więcej wniosków w porównaniu do zeszłego roku (prawie 1/3 wniosków) dotyczących energii elektrycznej kierowana jest przez prosumentów.

Problemy zgłaszane we wnioskach do Koordynatora przez prosumentów najczęściej dotyczyły nieprawidłowego funkcjonowania sieci energetycznej. Z roku na rok wzrasta ilość przyłączanych do sieci energetycznej jednostek odnawialnych źródeł energii, np. opartych na fotowoltaice. Zdarza się, że w bliskiej odległości takich instalacji jest podłączonych wiele, co powoduje obciążenie sieci i wzrost napięcia na sieci. Skok napięcia powoduje z kolei uruchomienie zabezpieczeń instalacji odnawialnych źródeł energii i ich wyłączenie. W konsekwencji instalacja nie produkuje energii, a prosument korzysta z energii pobieranej z sieci, za którą musi zapłacić.

Bardzo duża liczba wniosku prosumentów w 2025 roku dotyczyła kwestionowania rozliczenia wykonanego w systemie net-billingu. W tym zakresie najczęściej zgłaszanym zarzutem jest zbyt niska cena odkupu energii w stosunku do ceny po jakiej prosument kupuje energię od przedsiębiorstwa energetycznego. Drugim zarzutem jest nieprawidłowe rozliczenie środków finansowych zgromadzonych w depozycie prosumeckim. Prosumenci skarżą się, że pomimo dużej kwoty zgromadzonej w depozycie, wciąż otrzymują wysokie rachunki do zapłaty. W ocenie Koordynatora zasady rozliczeń stosowanych w net-billingu wciąż są mało czytelne dla prosumentów. Przykładowo większość zgłaszających do Koordynatora wnioski prosumentów nie ma świadomości, że kwota zgromadzona w depozycie będzie rozliczona jedynie z kwotą naliczoną za sprzedaż energii elektrycznej. Inne opłaty np. wynikające z dystrybucji energii elektrycznej nie zostaną potrącone z kwotą dostępną w depozycie prosumenta.

Bardzo wiele zastrzeżeń prosumentów dotyczy prawidłowości działania licznika rejestrującego energię pobrana i oddaną do sieci. Ze skarg tych wynika, że po zamontowaniu instalacji OZE, pobierają więcej energii niż pobierali przed założeniem instalacji. Co przekłada się na większe rachunki. Czasem sytuację taką tłumaczą dodatkowe urządzenia generujące duże zużycie prądu, jak na przykład pompa ciepła, zainstalowane przy okazji montażu instalacji fotowoltaicznej. Źle skonfigurowana pompa ciepła tak jak i źle skonfigurowany inwerter obsługujący instalację fotowoltaiczną, mogą powodować wzrost zużycia prądu. Niekiedy nie da się niestety ustalić przyczyny wzrostu zużycia prądu w danym gospodarstwie domowym po zainstalowaniu instalacji OZE, co powoduje podejrzenie wnioskodawców o nieprawidłowe skonfigurowanie licznika.

Dość często prosumenci zgłaszają także problem zawyżania prognoz zużycia, w przypadku dłuższego okresu rozliczeniowego. Ma to o tyle istotne znaczenie w przypadku prosumentów, że w sytuacji prognozy zużycia nie bilansuje się energii oddanej z energią pobraną. Po ich opłaceniu i wykonaniu przez przedsiębiorstwo końcowego rozliczenia powstaje nadpłata, która może być przeznaczona na poczet przyszłych należności prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego lub też może być na wniosek prosumenta zwrócona.

Niepokojące natomiast są sytuacje opisywane przez prosumentów we wnioskach, gdy dochodzi do „nieświadomej” zmiany zasad rozliczeń prosumeckich z systemu net meteringu na net-billing, np. przy zmianie mocy przyłączeniowej. Prosument wypełnia wniosek o zmianę mocy przyłączeniowej, a w ramach wniosku dodatkowo pojawiają się pytania o zasady rozliczeń net metering/net-billing. Nieopatrzne zaznaczenie wyboru net-billingu powoduje zgodnie z przepisami nieodwracalne przejście na nowy system rozliczeń. W ocenie Koordynatora, z uwagi na zbyt małą wiedzę konsumentów w zakresie systemów rozliczeń, formularz zmiany powinien dotyczyć jednego zagadnienia, by nie powodować podobnych sytuacji.

Natomiast niepokojącą z punktu widzenia Koordynatora praktyką w przypadku rozliczania prosumentów w szczególności w net meteringu (stare zasady rozliczeń prosumentów) jest rozliczenie energii zgromadzonej przez prosumenta w tzw. wirtualnym magazynie. Zgodnie z przepisami prosument może wykorzystać oddaną a niewykorzystaną energię przez 12 miesięcy od daty oddania jej do sieci. Za datę oddania do sieci przyjmuje się ostatni dzień miesiąca, w którym energia elektryczna została wprowadzona do sieci. Innymi słowy energia wprowadzona i oddana do sieci w dniu 9 maja 2023 r. może być wykorzystana przez prosumenta do dnia 31 maja 2024 r. Przedsiębiorstwa dokonując rozliczenia prosumentów szczególnie przy długich okresach rozliczeniowych (6 lub 12 miesięcznych) rozliczają energię oddaną z energią pobraną, w tym tą zgromadzoną przez prosumentów w wirtualnym magazynie, jedynie 12 miesięcy wstecz od końca okresu rozliczanego. Jednakże patrzą na to rozliczenie z perspektywy ostatniego dnia okresu rozliczeniowego. Na ten dzień oceniają jaka energia może podlegać rozliczeniu a jaka została już przedawniona. Przykładowo rozliczając okres 1 stycznia do 31 grudnia 2024 r. oceniają jaka energia oddana do sieci przez prosumenta nie jest przedawniona na dzień 31 grudnia 2024 r. W naszym przykładzie energia wprowadzona w dniu 9 maja 2023 r. nie zostałaby już przez przedsiębiorstwo rozliczona. Tymczasem, w ocenie Koordynatora, z uwagi na to, że przedsiębiorstwa rozliczają energię pobieraną i oddawaną 12 miesięcy wstecz od dokonywanego rozliczenia to przedsiębiorstwo powinno patrzeć na cały rozliczany okres, w którym na bieżąco pobierana i oddawana jest energia,  a nie z punktu widzenia ostatniego dnia okresu rozliczeniowego. Innymi słowy jeżeli rozliczany jest okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2024 r., to energia oddana do sieci w dniu 9 maja 2023 r., która może być wykorzystana do 31 maja 2024 r., powinna być rozliczona przez przedsiębiorstwo, o ile tylko prosument pobierał energię z sieci.

Dość poważnym w konsekwencjach zdarzeniem zgłaszanym przez odbiorców energii elektrycznej jest obciążenie podwyższoną stawką za energię elektryczną w przypadku bezumownego korzystania z energii elektrycznej. Często do takich sytuacji dochodzi nieświadomie z powodu braku komunikacji pomiędzy odbiorcą, a przedsiębiorstwem energetycznym, w miejscach gdzie odbiorca nie przebywa stale np. na działkach. Przedsiębiorstwo wysyła faktury, wezwania do zapłaty a w konsekwencji rozwiązanie umowy, które fizycznie nie są odbierane przez odbiorcę. Z powodu nieobecności na miejscu odbiorcy nie jest również możliwe fizyczne zdemontowanie licznika energii elektrycznej. Natomiast możliwe jest dalsze korzystanie z energii elektrycznej. Odbiorca dowiaduje się o wypowiedzeniu umowy dopiero z faktury obciążeniowej. Warto podkreślić, że przedsiębiorstwa energetyczne konsekwentnie uznają skuteczność doręczenia wypowiedzenia umowy poprzez podwójne awizowanie.

W 2025 r Koordynator nadal dostrzegał problem z egzekwowaniem przez odbiorców należnych im bonifikat, w szczególności za przekroczenie czternastodniowego terminu rozpatrzenia wniosku lub reklamacji odbiorcy w sprawie zasad rozliczeń i udzielenia odpowiedzi, o których mowa § 44 pkt 11 obowiązującego rozporządzenia taryfowego elektroenergetycznego. Z przedstawianych przez przedsiębiorstwa energetyczne stanowisk wynika, że interpretują one pojęcia „wniosku” lub „reklamacji” w sprawie rozliczeń bardzo wąsko, niejednokrotnie uznając te pojęcia za tożsame oraz w sposób niejednolity. Koordynator obserwuje również częste kwalifikowanie reklamacji czy wniosku w sprawie rozliczeń jako zapytania o zasady rozliczeń. Brak odpowiedzi na takie zapytanie skutkuje naliczeniem jedynie jednorazowej bonifikaty, nie jak w przypadku reklamacji czy wniosku w sprawie rozliczeń – bonifikaty należnej za każdy dzień zwłoki w udzieleniu odpowiedzi.

Rynek gazu

Podobnie jak w latach poprzednich dominującymi tematami skarg na rynku gazu były kumulacje zużycia gazu i obciążenie odbiorcy za całość kumulacji po cenach z dnia wystawienia rozliczenia oraz zaległości w spłatach lub wysokie prognozy zużycia.

W przypadku kumulacji zużycia gazu trzeba zauważyć, że w zdecydowanej większości przypadków problem występuje ze względu na brak lub rzadkie dokonywanie odczytów licznika przez OSD (tzw. odczyty rzeczywiste) i w związku z tym podawanie przez dłuższy czas do rozliczenia danych odczytowych szacowanych. Przyczyny braku regularnych odczytów są bardzo zróżnicowane. Od utrudnionego dostępu przedstawicieli OSD do licznika, braku kontaktu z odbiorcą, poprzez zmiany administracyjne dotyczące adresu punktu poboru i brak aktualizacji tej zmiany przez OSD. Na nieregularność lub nierzetelność odczytów ma często również wpływ niesolidność podwykonawców, którym OSD zleca wykonanie odczytów. Należy wskazać, że w przypadku gazu okresy bez odczytu rzeczywistego są dłuższe. Niestety, podobnie jak w przypadku rynku energii elektrycznej, w wypadku rozszacowania skumulowanego zużycia gazu często ogranicza się okres rozszacowania do okresu nieprzedawnionych roszczeń za sprzedaż i dystrybucję gazu lub okres nieprzedawnionych zobowiązań podatkowych. W ocenie Koordynatora, podobnie jak w przypadku energii elektrycznej, kumulacja powinna być rozszacowana zgodnie z faktycznym zużyciem na okres od ostatniego odczytu rzeczywistego. 

Często zgłaszanym przez wnioskodawców problemem jest zawyżanie prognoz zużycia gazu, w przypadku dłuższych okresów rozliczeniowych oraz praktyczne problemy związane z wnioskiem o ich zmianę.

Co ciekawe w roku 2025 skierowano do Koordynatora kilka spraw dotyczących korekty rozliczenia spowodowanego błędnym podłączeniem w wyniku zamiany licznika z licznikiem sąsiedniego odbiorcy. Pomimo ewidentnego błędu po stronie przedsiębiorstw, przedsiębiorstwa poza uznaniem błędu nie potrafiły zaproponować wnioskodawcom żadnej rekompensaty z tego tytułu.

Niepokojącą natomiast i zaobserwowaną przez Koordynatora praktyką dotyczącą kilku prowadzonych postępowań, jest praktyka kwalifikacji do grupy taryfowej w oparciu o uśrednione dane dotyczące zużycia. Zgodnie z taryfą przedsiębiorstwo kwalifikuje do grupy taryfowej w oparciu o zużycie gazu z okresu roku poprzedzającego rozliczenie jednakże w oparciu o odczyty rzeczywiste wykonane w okresie nie krótszym niż 350 dni. Natomiast jeżeli odczyt rzeczywisty wykonany był w odstępie dłuższym niż 365 dni przykładowo 390 dni, przedsiębiorstwo dzieli zużycie wynikające z tego odczytu przez liczbę dni pomiędzy odczytami i wynik mnoży przez 365 dni. Uśrednianie takie może mieć wpływ na kwalifikację do grupy, szczególnie jak w taki dłuższy okres wejdą dwa okresy grzewcze. Ma to też znaczenie przy okresach bardzo długich pomiędzy odczytami, ponieważ determinuje przypisanie do grupy na dłuższy czas, choć w między czasie faktyczne zużycie w poszczególnych latach mogło się różnić i gdyby odczyty były dokonane na czas kwalifikacja do grupy była by różna w różnych latach.

Podobnie jak w zeszłym roku wiele z prowadzonych przez Koordynatora postępowań dotyczy zaległości w spłacie zobowiązań wynikających z użytkowania gazu. Sytuacja ta świadczy o rosnącym problemie ubóstwa energetycznego Polaków (problem ten występuje także na rynku energii). W ramach postępowań Koordynator negocjuje warunki spłaty zobowiązań wnioskodawców, tak by spłata ta była faktycznie możliwa do podjęcia przez odbiorcę. Przedsiębiorstwa energetyczne – co jest pozytywne − starają się w miarę możliwości spełnić oczekiwania odbiorców co do rozłożenia kwoty zaległości na raty.

2. Koordynator odmówił rozpatrzenia sporu w 21 przypadkach, co stanowi 6,60 % (21 z 318) wszystkich zgłoszonych sporów w 2025 roku. W 57,14 % (12 z 21) przypadków odmowa była podyktowana niespełnieniem kryteriów podmiotowych, natomiast w  przypadku 9 wniosków (42,86 %) nie spełniało kryteriów przedmiotowych. Wśród podmiotowych przesłanek odmowy Koordynatora wszczęcia postępowania przeważająca liczba dotyczyła skierowania wniosku do Koordynatora przez przedsiębiorcę lub rolnika wykorzystujących energię do prowadzania działalności gospodarczej, zawodowej lub produkcji (2 przypadki). Jeśli chodzi o odmowę z uwagi na przesłanki przedmiotowe skierowane do Koordynatora wnioski dotyczyły głównie sporów, w przypadku których wnioskodawcę nie łączyła z przedsiębiorstwem energetycznym żadna umowa lub odmówiono wnioskodawcy przyłączenia do sieci (w 3 przypadkach). W trzech przypadkach spór nie dotyczył umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. W tym przypadku wnioski dotyczyły odszkodowania po pożarze wywołanym spięciem na sieci energetycznej, czy w 2 przypadkach odszkodowania za nieprawidłowy montaż instalacji fotowoltaicznej.  W przypadku dwóch wniosków ich przedmiot był już objęty postępowaniem w ramach wcześniej złożonego przez wnioskodawcę wniosku.

Koordynator zwraca ponownie uwagę na trudną sytuację mikro przedsiębiorców i rolników prowadzących działalność gospodarczą wywołaną znacznym wzrostem cen energii i gazu. Zauważyć należy, że odbiorcy ci pozbawieni są możliwości skorzystania z postępowań ADR przed Koordynatorem i zasadniczo nie mają jakiegokolwiek wsparcia na rynku energii, w szczególności w zakresie podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu zaistniałego na gruncie umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

3. Sprawy wszczęte i zakończone w 2025 r.

Spośród 37 postępowań, którym nadano bieg i zamknięto protokołem w 2025 roku jedynie w jednym przypadku (1 z 37 co stanowi 2,7 %) zakończono postępowanie przed osiągnięciem wyniku, z uwagi na brak zgody przedsiębiorstwa energetycznego na udział w  postępowaniu. Strony doszły do porozumienia w 20 przypadkach, co stanowi 54,05 % (20 z 37) postępowań merytorycznie prowadzonych przez Koordynatora, którym nadano bieg w 2025 roku. W 5 z 37 przypadkach stronom nie udało się dojść do porozumienia, co stanowi 13,51 % zakończonych spraw. W 11 przypadkach (11 z 37, co stanowi 29,72 %) prowadzenie postępowania stało się niemożliwe z innych przyczyn, np.: utrzymujący się brak możliwości kontaktu ze Stronami postępowania, cofnięcie zgody na udział w postępowaniu przez wnioskodawcę lub przedsiębiorstwo, wycofanie wniosku przez Wnioskodawcę, ujawnienie informacji o toczącym się w sprawie objętej wnioskiem postępowaniu sądowym, śmierć wnioskodawcy i brak podjęcia postępowania przez spadkobierców.

Sprawy wszczęte w 2024 r. i zakończone w 2025 r.

W 2025 r. procedowano 296 spraw wszczętych w 2024 r., z czego zakończono w 2025 r. 90 postępowań. Jedynie w 1 przypadku postępowanie stało się niemożliwe do prowadzenia z innych przyczyn (cofnięcie wniosku przez wnioskodawcę). Spośród 89 postępowań wszczętych w 2024 r. i zakończonych w 2025 r. w przypadku 3,37 % (3 z 89) zakończono postępowanie przed osiągnięciem wyniku, z uwagi na brak zgody przedsiębiorstwa energetycznego na udział w postępowaniu. Strony doszły do porozumienia w 43 przypadkach, co stanowi 48,31 % (43 z 89) postępowań merytorycznie prowadzonych przez Koordynatora. W 19 z 89 przypadkach stronom nie udało się dojść do porozumienia, co stanowi 21,35 % zakończonych spraw. W 24 przypadkach (26,97 %) prowadzenie postępowania stało się niemożliwe z innych przyczyn (brak kontaktu ze stroną postępowania).  

Sprawy wszczęte w 2022 r. i zakończone w 2025 r.

W 2025 r. procedowano 89 spraw wszczętych w 2022 r., z czego zakończonych w 2025 r. 26 postępowań.  Strony doszły do porozumienia w 12 przypadkach, co stanowi 46,15 % (12 z 26) postępowań merytorycznie prowadzonych przez Koordynatora. W 5 z 26 przypadków stronom nie udało się dojść do porozumienia, co stanowi 19,23 % zakończonych spraw. W dziewięciu przypadkach (9 z 26) prowadzenie postępowania stało się niemożliwe z innych przyczyn (brak kontaktu ze stroną postępowania, śmierć wnioskodawcy). 

W 2025 r. prowadzono łącznie 668 spraw, które wpłynęły do Koordynatora w latach 2022, 2023 i 2024, przy czym wszczętych w 2023, 2024 i 2025 r. a zakończonych w 2025 r. było 209 postępowań. 152 były możliwe do merytorycznego rozpoznania przez Koordynatora. W 21 przypadkach odmówiono prowadzenia postępowania, natomiast 36 postępowań stało się niemożliwe do prowadzenia z innych przyczyn. Wśród 152 postępowań prowadzonych przez Koordynatora w 2025 roku i zakończonych merytorycznie:

• 4 postępowania (3,04 %) zakończono z uwagi na brak zgody na udział w postępowaniu Przedsiębiorstwa energetycznego;
• 75 postępowań (49,50 %) zakończono ugodą z uwagi na dojście stron do porozumienia;
• 29 postępowań (18,03 %) zakończyło się brakiem porozumienia;
• 44 postępowań (30,44 %) stało się niemożliwych do prowadzenia z innych przyczyn.

4. Włączenie do postępowania innego przedsiębiorstwa energetycznego.

Warto zauważyć, że w przypadku 178 postępowań, które były rozpoznawane przez Koordynatora w 2025 r. niezbędne okazało się włączenie innego Przedsiębiorstwa energetycznego, w zależności od tego wobec kogo pierwotnie był składany wniosek – Operatora Systemu Dystrybucyjnego lub Sprzedawcę energii. Stanowi to prawie połowę aktywnie prowadzonych postępowań. W zdecydowanej większości przedsiębiorstwa te wyrażają zgodę na udział w postępowaniu. 

Z uwagi na specyfikę umów zawieranych na rynku energetycznym (umowy kompleksowe zawierane ze sprzedawcą energii, ale zawierające postanowienia regulujące wzajemne prawa i obowiązki także Operatora Systemu Dystrybucyjnego) oraz specyfikę problemów wskazywanych przez wnioskodawców w ramach postępowań prowadzonych przez Koordynatora (np.: nieprawidłowe rozliczenie ze względu na kwestionowane odczyty licznika; odczyty szacunkowe i kwestionowanie wysokiego zazwyczaj rozliczenia na podstawie odczytu rzeczywistego – skumulowanie zużycia) włączenie do postępowania OSD lub odpowiednio Sprzedawcy energii jest niezbędne do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w danej sprawie. Sprzedawca energii bowiem rozlicza zużycie energii wyłącznie w oparciu o dane odczytowe przekazane mu przez OSD.

Trzeba też podkreślić, że konsumenci rynku energii nie zawsze rozumieją strukturę zawieranej umowy kompleksowej, w szczególności w zakresie powiązania jej z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego. Choć OSD nie jest wymieniony w komparycji umowy jako strona umowy, to z umowy kompleksowej zarówno dla OSD, jak i dla odbiorcy wynikają pewne uprawnienia i obowiązki oraz podział odpowiedzialności za ich wykonanie. Odbiorcy często kwestionują fakt odsyłania ich przez Sprzedawcę energii czy gazu do dystrybutora (OSD) w zakresie pewnego rodzaju roszczeń i skarg, uznając, że stroną umowy jest wyłącznie wskazany w umowie sprzedawca. Powoduje to niepotrzebne nieporozumienia.

5. Średni czas trwania postępowania zakończonego protokołem w 2025 roku wyniósł 142 dni.
6. Koordynator nie prowadzi analiz dotyczących procentowego udziału przypadków, w których strony zastosowały się do wyniku postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w stosunku do liczby wszczętych postępowań.
7. Koordynator jest obserwatorem międzynarodowego stowarzyszenia NEON - National Energy Ombudsmen Network z siedzibą w Brukseli, które zrzesza podmioty prowadzące pozasądowe postępowania rozwiązywania sporów konsumenckich oraz ułatwia rozwiązywanie sporów transgranicznych.